Posts tonen met het label olives. Alle posts tonen
Posts tonen met het label olives. Alle posts tonen

zaterdag 25 januari 2014

Harvest time - picking olives


Just like last year, I spent a few days picking olives and with every olive I remove from the tree a bit of happiness fills my soul. I can completely understand why some Umbrian can´t talk about anything else. When I could make a living out of this, I would not hesitate for a second.

This year I had the pleasure of being invited to a friends´place and help them pick their olives and it only made me more certain: you can never have too much of a good thing. One big advantage was that their field was more or less flat, so it was possible to use two hands instead of needing one to cling to the trees.


The second good thing was the height of their trees. They had been pruned the previous year, which, of course, meant less harvest, but very healthy trees. My friends´father told me that the Umbrian say a pigeon should be able to fly freely through a good olive tree.







He also taught me how to grow the olives the biological way. Of course, olive trees too can suffer from a fungus that attacks the trunk and he showed me how to remove it and cover the wound. He also told me that, at the mill, he even askes the preceding farmer wether he used pesticides to fight flies or not. If so, all equipment has to be cleaned before he has his olives pressed.  





After three years of experience I can now tell apart the different types of trees and the way the olives grow. I have learned how much easier and faster it is to remove the big black ones that grow in clusters, but I also know they mostly contain more water, so the best olives are the smaller ones that hang solitarily on the branches.

I have learned how to stretch out the net to catch the olives and how to block it at the end so the olives won´t run down the hill and get lost. Our `own` field is located on a very steep hill, that allowes every tree to catch the sunshine, but makes it quite hard to work on.


It also makes it difficult to reach the higher branches while standing on a slippery net, with thorns all around and an occasional viper showing up. Climbing a tree, trying not to fall or look down (eeks) and stretching for a few more olives that will certainly make the difference is a calling, not a profession.

And after having resisted all those inconveniences.. the next tree is waiting. Still, every time I reach for the first branch of new tree and see the olives collected at the lower end of the net..it is pure happiness.









Let alone when you can finally make an appointment at the mill. It is very exciting to watch the weight on the scales, to guard your olives when they´re pressed. 















Imagine the thrill
you feel when the first trickle of oil appears. And finally, to count the number of cans. And it is a bit sad when you watch the last drops of oil dripping from the tap.







Tasting the first spoon of oil is an amazing experience. The sharp taste that cloggs your throat for a second... and suddenly, you know why you took all the trouble, why your back hurts, why your hands are dirty and full of thorns... because it was worth it. Can´t wait for next years´ harvest.  


Oogsttijd, olijven plukken.



Net als vorig jaar heb ik een paar dagen doorgebracht met het plukken van olijven. Met iedere olijf die ik uit de boom haal groeit er een beetje geluk in mijn hart. Ik kan volkomen begrijpen waarom sommige Umbriers nergens anders over kunnen praten. Als ik hiermee mijn brood kon verdienen zou ik geen seconde aarzelen.

Dit jaar had ik het geluk om uitgenodigd te worden bij vrienden om daar te komen plukken en ik weet het nu helemaal zeker: van iets goeds kan je nooit teveel hebben. Een groot voordeel was dat hun terrein min of meer vlak was, zodat je twee handen kon gebruiken in plaats van er één nodig te hebben om je aan een boom vast te klampen.



Een tweede goede zaak was de hoogte van hun bomen. Ze waren het jaar daarvoor gesnoeid, wat natuurlijk minder oogst betekende, maar wel gezonde bomen. De vader van mijn vriendin vertelde dat de Umbriers zeggen dat een duif vrijuit door een goede boom moet kunnen vliegen.  


Hij leerde me ook hoe je biologisch olijven kweekt. Natuurlijk hebben ook olijfbomen soms last van een schimmel die de stam aantast. Hij heeft me geleerd hoe ze te verwijderen en de wond af te dekken. Hij vertelde me dat hij bij de pers zelfs de voorgaande boer vraagt of die bestrijdingsmiddelen tegen vliegen heeft gebruikt. Zo ja, dan moet alle apparatuur eerst schoongemaakt worden voor hij zijn olijven laat persen.




Na drie jaar ervaring kan ik de verschillende typen bomen onderscheiden. Ik weet inmiddels hoeveel makkelijker het is om de dikke zwarte olijven te plukken die in trosjes groeien, maar ik weet nu ook dat die meestal meer water bevatten. De beste olijven zijn dus de kleinere, die solitair aan de takjes hangen.


Ik heb geleerd hoe ik het net moet neerleggen om de olijven in op te vangen en hoe je het aan het eind omhoog moet zetten om te voorkomen dat de olijven de heuvel afrollen. Onzes `eigen` olijfgaard ligt op een steile heuvel, waardoor elke boom de zon kan vangen, maar die het erg moeilijk maakt om erop te werken.

Het maakt het erg lastig om bij de hogere takken te komen, op een glad net staand met overal doornsruiken om je heen en een toevallige slang die langskomt. Om in een boom te klimmen, niet te vallen en vooral niet naar beneden te kijken....(ieks), om je uit te rekken voor een paar olijven die vast het verschil zullen maken, is een roeping, geen werk.


En als je al die ongemakken overleefd hebt....staat de volgende boom te wachten. Toch, iedere keer als ik het eerste takje van een nieuwe boom pak en de olijven onder in het net zie liggen is puur geluk.  








Laat staan wanneer je eindelijk een afspraak bij de molen kan maken. Het is ontzettend opwindend om het gewicht op de weegschaal te zien, om je olijven te bewaken als ze geperst worden. 















Stel je voor om het eerste straaltje olie te zien verschijnen en om het aantal blikken te tellen. En het is een verdrietig moment als je de laatste druppels uit de kraan ziet komen.














De eerste lepel nieuwe olie is een belevenis. De scherpe smaak, waarvan je keel even dichtslaat.. ineens weet je waarom je al die moeite hebt gedaan, waarom je rug pijn doet, waarom je handen vies zijn en vol doorns zitten..omdat het het waard was! Ik kan niet wachten tot de volgende oogst.